5 mitów o hipnozie, które musisz poznać

Kiedy mówię ludziom, czym się zajmuję, widzę zwykle jedną z dwóch reakcji. Albo oczy się rozszerzają z ciekawości, albo — częściej — pojawia się delikatny uśmiech i pytanie: „ale to tak na serio działa?". Za tym pytaniem kryje się cały bagaż przekonań, które narosły wokół hipnozy przez lata filmów, pokazów scenicznych i miejskich legend. Czas się z nimi rozprawić.

„Podczas hipnozy śpisz i nic nie pamiętasz"

To chyba najpowszechniejsze przekonanie i jednocześnie najdalsze od prawdy. Hipnoza nie ma nic wspólnego ze snem. Wręcz przeciwnie — w głębokim stanie hipnotycznym Twój umysł jest kilkukrotnie bardziej czujny niż w zwykłym stanie świadomości. Wszystkie zmysły się wyostrzają. Słyszysz każde słowo terapeuty, jesteś w pełni świadoma swojego otoczenia i pamiętasz przebieg sesji.

To, co może mylić, to głęboki relaks ciała. Kiedy mięśnie są rozluźnione, a oddech spowalnia, łatwo pomyśleć, że to stan podobny do snu. Ale Twój umysł pracuje wtedy na najwyższych obrotach — po prostu inaczej niż na co dzień.

„Hipnotyzer przejmuje kontrolę nad Twoim umysłem"

Film, w którym hipnotyzer pstryka palcami i ofiara robi, co jej każe — to fantazja. Rzeczywistość jest dokładnie odwrotna. Hipnoza to stan stuprocentowej zgody. Nic nie może się wydarzyć bez Twojej zgody, a najlżejsza myśl o wyjściu z tego stanu natychmiast przywraca normalną świadomość.

Terapeuta nie jest hipnotyzerem — jest przewodnikiem. Moją rolą jest pokazać Ci, jak wejść w stan relaksacji i otwartości, jak w nim pozostać i jak go wykorzystać. Ale decyzje zawsze są Twoje. Jedyna osoba, która może wpuścić sugestię do podświadomości, to Ty sama.

W gruncie rzeczy wszelka hipnoza jest autohipnozą. Terapeuta jest tylko przewodnikiem — nie ma władzy nad Twoim umysłem.

„Mogę nie 'obudzić się' z hipnozy"

To obawa, która pojawia się zaskakująco często. I jest całkowicie bezpodstawna. Po pierwsze — z hipnozy się nie „budzi", bo się w niej nie „śpi". Używamy słowa „emergować", co oznacza powrót do normalnego stanu świadomości. Po drugie — w każdym momencie sesji, przy najlżejszej chęci, możesz ten stan zakończyć. To tak naturalne jak otwarcie oczu po chwili relaksu na kanapie.

Nie istnieje w literaturze medycznej ani jeden przypadek osoby, która „utknęła" w hipnozie. To po prostu niemożliwe z punktu widzenia tego, jak działa nasz umysł.

„W hipnozie zdradzisz swoje najskrytsze sekrety"

Z tych samych powodów, dla których nikt nie przejmuje nad Tobą kontroli, nikt też nie jest w stanie wydobyć z Ciebie informacji, których nie chcesz ujawnić. W stanie hipnozy jesteś bardziej czujna i kontrolujesz swoje słowa nawet dokładniej niż w normalnej rozmowie. Jeśli zadam pytanie, które uznasz za zbyt osobiste — po prostu mi o tym powiesz. Lub po prostu nie odpowiesz.

Paradoksalnie, gdybym chciała wyciągnąć z kogoś tajemnice (a oczywiście nie chcę), miałabym większą szansę w zwykłej rozmowie przy kawie niż podczas sesji hipnoterapeutycznej.

„Hipnoza to sztuczka sceniczna, nie prawdziwa terapia"

Pokazy sceniczne z hipnozą bardzo szkodziły wizerunkowi hipnoterapii. Ludzie szczekający jak psy i robiący z siebie pośmiewisko to spektakl, który ma tyle wspólnego z terapią, co film akcji z prawdziwą pracą policji.

Jak działają pokazy? Hipnotyzer sceniczny celowo wybiera z publiczności osoby, które chcą się bawić, są otwarte i szukają uwagi. W atmosferze rozrywki i za przyzwoleniem grupy ci ludzie robią rzeczy, które i tak chcieli robić — hipnoza jedynie zdejmuje zahamowanie społeczne. To zabawa, nie terapia. I w żadnym wypadku nie odzwierciedla tego, co dzieje się w gabinecie hipnoterapeuty.

Hipnoterapia to profesjonalna metoda pracy z umysłem, stosowana w wielu krajach jako uzupełnienie psychoterapii. Jest przedmiotem badań naukowych, ma jasno opisane mechanizmy działania i — co dla mnie najważniejsze — przynosi realne, mierzalne efekty w życiu moich klientów.

Mity o hipnozie biorą się najczęściej z niewiedzy i popkultury. A prawda jest taka, że hipnoterapia to jedno z najłagodniejszych, a jednocześnie najskuteczniejszych narzędzi pracy z umysłem, jakie znam. Jeśli masz pytania lub wątpliwości — porozmawiajmy. Odpowiem na każde, bez pośpiechu i bez oceniania.